✍ جواد یاراحمدی

مدتی است حال شهرمان خوب نیست، حال خودمان هم همینطور…
مقصود و غرض نگارنده از این مرقوم، تضعیف یا تخریب دستگاه قضایی و انتظامی نیست؛ اتفاقا دادستان محترم دورود جناب امرایی را فردی کاربلد و آراسته به خصائل انسانی میشناسم و کم و بیش مطلع از تدابیر ویژه ایشان و همکارانشان در ساماندهی دادسرای دورود هستم و در کنار آن، خدمات و زحمات پرسنل باشرف نیروی انتظامی را نیز دیده و شنیده ام ؛ اما وضعیت امروز و دغدغه ی فردا اجازه ی سکوت و دندان بر جگر فشردن نمیدهد ؛ بقول شاعر:
حرف را باید زد ، درد را باید گفت…”
سعی میکنم خلاصه ای از معضلاتی که گریبانمان نه ، بلکه یقه مان را گرفته و گلویمان را می فشرد بازگو کرده و در حد دانش اندک خویش نقبی بر آنها بزنم .
امنیت ” مقوله ای ست که سخن گفتن از جایگاه و اهمیت آن امری بدیهی و تکراری ست اما وقتی تاکیدات پرتکرار خداوند و پیشوایان دینی را می بینیم در می یابیم که اشاره مجدد آنچنان هم بیراه نیست.

💎 در آیه ۲۶ سوره توبه ، آرامش مومنان مورد اشاره قرار گرفته و در آیات ۱۲۶ سوره مبارکه بقره و ۳۵ ابراهیم از نخستین خواسته ابراهیم نبی که همان ” امنیت ” است سخن به میان می آید.
آیه ۹۹ سوره یوسف اولین هدیه یوسف به خانواده اش را امنیت توصیف کرده و آیه ۳۷ سوره مبارکه سبٲ “امنیت ” در بهشت را به صالحان بشارت داده است.

💎 امام صادق(ع) نعمت دنیا را امنیت و تندرستی دانسته و امیرمومنان(ع) طی تاکیدات مکرر فرموده :

🔖 بدترین وطن ، وطنی است که ساکنانش در آن ایمن نباشند
🔖 هیچ نعمتی گواراتر از امنیت وجود ندارد
🔖 بدترین شهرها شهری است که در آن امنیت نباشد
🔖 کسی که در ترس و وحشت به سر می برد زندگی ندارد
( غررالحکم و دررالکلم )

💎 قتلها و درگیریهای مسلحانه ی چند وقت اخیر ، بدون اغراق، معادل، بلکه بیشتر از ۳۰ سال گذشته ی شهر دورود بوده است و چنان وحشت و خراشی بر روح و روان آحاد شهروندان مستولی نموده که به نظر میرسد برای رفع این معضل و برون رفت از این وضعیت، برخوردهای قانونی شدیدتر و غیر مسامحه ای نیاز است.
متاسفانه و واقع بینانه باید گفت: بافت فرهنگی و جنس اخلاقی در لرستان ، بیشتر مجازات پذیر است تا مماشات پذیر و اقدامات رٲفت مدار و فرهنگی کم اثر تر از برخوردهای قاطعِ قانونی نشان داده است.
این تجربه ی تلخ اما واقعی و ملموس را ، نگارنده از اجرای چند مجازات اعدامِ قاتلان و سارقان در اواخر دهه ۶۰ خوب به یاد دارد، زیرا تا مدت زیادی امنیت و آرامش بالایی بر محیط شهر و جامعه حاکم بود.
آری واقعیت، هرچند تلخ ، باید گفته شود!
🖊️ ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی ، کشیدن سِلاح به قصد جان، مال و ناموس یا ارعاب مردم به نحوی که موجب نا امنی در محیط گردد را ” محاربه ” دانسته و مجازات آنرا ” اعدام ” مقرر نموده؛ و شرط استثناء این رفتار را ” نداشتن جنبه عمومی ” دانسته که همین امر ، اهمیت امنیت عموم جامعه را در منظر قانونگذار نشان میدهد.
بدون نیاز به هیچ منبع یا نظریه سیاسی یا اجتماعی دیگری ، باید گفت که حجت بر دستگاه قضا تمام است و تفاسیری که منتج به مماشات و تسامح گردند ، مردود و غیرقابل پذیرش است.

💎 جولانِ انبوه و روح خراش موتور سواران و ماشین سواران غالباً کم سن وسال و ناپخته ای که با حرکات نمایشی و مخاطره انگیز ، چندین فوتی و مجروح و نقص عضو  برجای گذاشته اند نیز همچنان جاری و ساری و بدون برخورد ادامه دارد تا هرروز بر داغداران و آسیب دیدگان – که خود و خانواده شان هم جزو آنها قرار میگیرند – افزوده گردد.
🖊️ ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی برای رانندگی بدون گواهینامه مجازات حبس در نظر گرفته و ماده ۲۰ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی برای رفتارهای مخاطره انگیز و نمایشی ، مجازات توقیف خودرو را مقرر نموده که البته به نظر میرسد با درک دقیق از وضع فعلی ، میبایست رفتارهای فوق را منطبق بر ماده ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی دانست که حرکات غیرمتعارف و تعرض به افراد را که موجب اخلال در نظم و آسایش عمومی گردد، مستوجب حبس از ۳ ماه تا یک سال دانسته است .
لذا در این موارد نیز مماشات فعلی توجیه ناپذیر است.

💎 سرقتهای پر تعداد خودروها، منازل و مغازه ها که یا مشمول مثَل معروف ” دزد نگرفته…” میشود یا با مجازاتی غیر موثر و غیر باز دارنده روبرو میشود که این یکی ، خستگی را بر روح و جان ماموران انتظامی نیز باقی گذاشته و گلایه مندی آنان را موجب گشته است.

به باور نگارنده ، هماهنگی هرچه بیشتر دستگاه قضایی و انتظامی در کنار استمرار در آموزش قوانین به ضابطان محترم ( چنانکه در قانون آیین دادرسی کیفری پیش بینی شده ) در کنار حضور فعال و دغدغه مند شهروندان و فعالان اجتماعی با بهره گیری از ظرفیتهای فضای مجازی میتواند به کمک وضع امروزمان بیاید .