✍”سوگند نامه‌ای برای حفظ طبیعت ایران”

من یک ایرانی‌ام!
تفاوت طبیعت را با زباله دان می دانم.
خوب می دانم که رودخانه مکان زباله های من نیست.
خوب می دانم که رودخانه شاهرگ حیات بخش زمین است.
من هنگام ترک طبیعت به پشت سر خود نگاه می کنم، مبادا زباله ای بر جای گذاشته باشم.
من به دوستان و هموطنانم که نسبت به پاک نگه داشتن طبیعت بی تفاوت اند ، با لبخند تذکر می دهم.
من یک ایرانی ام ، دوستدار طبیعتم
من یک ایرانی و از دیر باز حافظ محیط زیست و آب و درخت بوده ام
گواه من الواح و آثار تاریخ این سرزمین
خوب میدانم که در هنگام ترک طبیعت ، نه چیزی به آن اضافه کنم و نه چیزی از آن بکاهم .
من و عزیزانم در طبیعت به ستون یک و در یک راستا حرکت می کنیم تا کمتر خاک و گیاهان را لگدکوب کنیم .
من سخاوت طبیعت را می فهمم، آنچه از او می خواهم به من خواهد داد : لذت ، آرامش ، شادی ، زیبایی ، سکوت …
من طبیعت را میراث پدران و سهم فرزندانم می دانم.
من می دانم یک کیسه پلاستیکی ِ کمتر در روز یعنی چه
من می دانم خرید در پاکت های کاغذی و چند بار مصرف یعنی چه
من می دانم کاغذ و پلاستیک و شیشه و فلز زباله نیستند.
من می دانم که کاغذ ِ بیشتر یعنی درخت ِ کمتر .
من میدانم که برای یک وعده کباب ، دست و پای زنده یک درخت را قطع نکنم
من میدانم برای شب مانی و دورهمی نیازی به بریدن درخت و سوزاندنش ندارم
من میدانمکه میشود شاد بود ، میشود لذت برد بدون قطع حتی یک شاخه ی درخت
می دانم که درخت کمتر یعنی پرنده کمتر ، و می دانم آسمان بی پرنده یعنی چه!
من درس حفاظت از طبیعت را در مدرسه زندگی آموخته ام
من یک ایرانی ام
صحنه پرتاب زباله از خودرو قلب مرا می آزارد.
جاده ها و ریل های آلوده ، دلم را به درد می آورد.
من یک ایرانی ام
من حق حیات را برای همه حیوانات و گیاهان
محترم می شمارم
پس هیچگاه و به هیچ بهانه ای در طبیعت، جان جانداری را نمی گیرم.
من عاشق خانه و خانواده ام هستم. پس هرگز خانه و خانواده پرندگان و حیوانات وحشی را نابود نمی کنم.
من یک ایرانی ام
من هنگام صعود، از رقص سبکبارانه پرنده شکاری در آسمان غرق لذت می شوم و لذت عکس گرفتن از او را جایگزین شکار میکنم و زیستگاهش را تخریب نخواهم کرد.
من هنگام پیمایش دره ها از آواز آن سهره رنگین بال مسحور می شوم، پس جوجه هایش را به خانه نخواهم برد.
من یک ایرانی ام ، یک طبیعت گرد !
نابودی نسل یوز ایرانی، گور ایرانی و رو به زوال رفتن حیات وحش سرزمینم ، قلب مرا می خراشد!
من یک ایرانی ام
من از شکار و شکارچی بیزارم.
من نیازی به گوشت قوچ و کبک ندارم .
من یک ایرانی ام
من از تماشای جان کندن حیوانات وحشی لذت نمی برم.
من یک ایرانی ام
ردپای زباله را تا بلندترین قله ها و پست ترین دره ها و دورترین کویرها و انبوه ترین جنگل ها دیده ام و از خود پرسیده ام:
جز انسان چه کسی به اینجا دسترسی دارد؟
من نمی توانم همه را اصلاح کنم. نمی توانم به همه تذکر بدهم.
اما از خودم شروع خواهم کرد.
از اصلاح خود.
پاسدار طبیعت آسیب دیده ایران باشیم .
به اين سوگندنامه وفادار باشيم و عمل كنيم و نشر دهیم.