*از دورود بیشتر بدانیم*
تاریخچه پزشکی و بهداشت و درمان دورود.
✍حمید‌ رضا آقایی

♦️دکتر عباس مدنی هم در اوایل دهه ۵۰ در درمانگاه کارگران کارخانه سیمان( واقع در کوی کارگران مشغول به کار شد.

همزمان با مداوای بیماران در  درمانگاه کوی کارگران کارخانه،
در خیابان آذرمی مطبی دایر نموده و عصرها به طبابت بیماران بطور خصوصی می‌پرداخت.
♦️در همین ایام پزشکیاری به نام محسنیان با دکتر مدنی و دکتر سعادت همکاری داشتند .
محسنیان بعدها به عنوان مدیر فنی داروخانه فروشگاه کارخانه سیمان استخدام شدند.
♦️دکتر عباس مدنی سال ها در میان مردم دورود به طبابت پرداخت. ایشان بعد‌ از مهاجرت به عنوان پزشک متخصص کودکان در تهران به طبابت درمان تخصصی کودکان پرداخت. وی برای مردم آن زمان دورود بسیار قابل احترام بود.

♦️دکتر ابطحی از دیگر پزشکان  دهه ۵۰ دورود بود،  که فقط در مطب خصوصی خود بیماران را می پذیرفت و مداوا می کرد.
♦️برخی مردم دورود از دکتر عبدالمحمد هوشنگی به عنوان دندانپزشک به نیکی یاد می کنند.
ایشان علاوه بر درمان بیماران در درمانگاه بهداری معروف به ( پای تپه) محله بحرین .
در مطب شخصی اش واقع در خیابان در (پهلوی) سابق نزدیک میدان منوچهری بیماران را مداوا می کرد.
دکتر هوشنگی برادر یکی از بازاریان بروجردی مستقر در بازار دورود بود، که گاهی اوقات در امور اجتماعی و فرهنگی شهر شرکت می کرد.
♦️پزشکی دیگر به نام دکتر رضوی نیز در اواخر دهه ۵۰ در شهر دورود به درمان بیماران در درمانگاههای تامین اجتماعی می پرداخت. نامبرده در استخدام تامین اجتماعی بود. و بعد از چند سال طبابت مهاجرت نمود.
ایشان در استخدام سازمان تامین اجتماعی بود.
بیمارستان شیر و خورشید سابق (هفت تیر ) فعلی با همت و تلاش دکتر خلیل سعادت (مدیر عامل بیمارستان) و  محمدپورِکِی، رئیس وقت آموزش و پرورش دورود و برخی  دیگر از مسئولین محلی و مساعدت گروهی از شهروندان دورودی، در سال( ۱۳۵۵ ) با ظرفیت ۵۰ تختخواب فعالیت خود را آغاز نمود.
بیماران نیازمند به مداوا از آن پس در حد توان و ظرفیت این بیمارستان مراقبت و مداوا می‌شدند.
♦️نقش و اهمیت دکتر سعید نصراللهی پزشک متعهد و عاشق درمان و تحصیلکرده آلمان که از بزرگ زادگان منطقه سیلاخور بود، در مداوا و درمان مردم دورود و بروجرد خصوصا نیازمندان بر مردم حق شناس این دیار بر کسی پوشیده نیست.  دکتر سعید نصرالهی سال ۱۳۵۶  ا که بعد از دریافت مدرک تخصصی جراحی عمومی به شهرهای بروجرد و دورود آمده بود.
مطب خود را در دورود ابتدای خیابان  (مهران غربی)  موازی با خط راه آهن تهران به جنوب و بعد از ایستگاه راه آهن دایر کرد. این پزشک علاقه‌مند به خدمت با همسر آلمانی خود به طور شبانه‌روزی به درمان بیماران می‌پرداخت و خدمات بسیار ارزنده ای از خود به جا گذاشت. خاطره ی خدمات این پزشک  مهربان در دل و جان مردم شریف و قدرشناس دورودی تا ابد پابرجاست.
♦️با پیروزی انقلاب اسلامی و نگرشی نو  و رویکردی جدید در وزارت بهداشت و درمان و توجه به گسترش خدمات درمانی ؛
چند درمانگاه و آزمایشگاه و محل فوریت‌های پزشکی در سطح شهر دایر شد در این برهه از زمان با کمبود شدید پزشک عمومی و متخصص و نیاز مبرم به پزشکان و درمانگاه‌ها حضور پزشکان هندی برای مداوای بیماران در درمانگاه ها و بیمارستان به طور محسوسی مشاهده می شد .