یادداشت روز

✍احسان پارسا

این روزها با گذری ساده در میان فعالان اقتصادی ، اصناف  ، تولید کنندگان و صاحبان حوزه کسب و کار  به دلنگرانی و دغدغه ی جدید ایشان پی میبریم :
(( افزایش بی سابقه ی و چند صد درصدی مالیات ))
مبالغی نامتعارف و ضرائبی عجیب و غریب که گاهآ مالیات یک واحد صنفی بدون هیچ سند و منطقی به  ۲۰ برابر هم افزایش یافته .
اصولا در کشورهای توسعه یافته ، شالوده و اساس

کشور داری بر مبنای منابع مالیاتی رقم میخورد و ما به ازاء دریافت مالیات ،  یک شهروند عادی  از ابتدای کودکی تا بازنشستگی و تا  واپسین روزهای عمر  دغدغه و استرس مباحثی چون آموزش ،  اشتغال ، بهداشت و درمان را ندارد  و با کمال میل و فِراغ بال مبالغ گاهآ هنگفت مالیاتی را به دولت حاکم پرداخت میکند لیکن در ایران این رویه به یک جریان ناعادلانه ، تبعیض آمیز ، زورکی و  فاقد منطق مبدل شده و علاوه بر پرداخت انواع عوارض فاقد خدمات ،   مالیات بر درآمد  نیز به یک تنش بزرگ برای فعالان اقتصادی و تولید کنندگان مبدل شده و عاملی در  گسترش هر چه بیشتر دلال بازی و واسطه گری گشته  است    .
وقتی سالهای سال  فعالان اقتصادی با انواع بحران  های مالی از تحریم ، کمبود  ، کرونا  ، افزایش روزمره ی

نرخ دلار گرفته تا کاهش روزمره قدرت خرید و افول ارزش پول ملی مواجهند  ، وقتی قشر بازاری و کاسب در یک فضای مملو از  استرس  ، عدم آرامش و فاقد ثبات  در یک چرخه کلان اقتصادی راکد  و نابسامان فقط و فقط

با چنگ و دندان و در این  گرداب  حاصله از

بی تدبیری  خود را میان زمین و هوا نگه داشته اند ،  افزایش چند صد درصدی مالیات صرفآ   یک بهانه و پوشش جهت جبران کسری بودجه ی دولت است .
چرا که در پس  افزایش مبالغ نجومی مالیات ،  طی سال جاری  نه رشد و پویایی مالی چشمگیری رخ داده ،

نه رونق و افزایش تولید ، فروش و درآمد

با این اوصاف قطعآ رکود و سکونی بزرگ در انتظار بازار خواهد بود که کمر شکسته ی این قشر را به طور کامل قطع خواهد کرد .