✍احسان پارسا
آنسوی پل ؛ سرزمین  فرموش شده
سالهاست که پل بی قواره و بد ترکیبی به نام پل  « وحدت » شهر دورود را به دو بخش خوب و بد تقسیم نموده .
پلی که نه تنها  ، وحدت بخش نبود بلکه باعث جدایی و انفکاک سرزمین و مردمان این شهر شد .
پلی زشت و ناموزون  که در اثر خیانت برخی مدیران وقت و کار غیر کارشناسی متولیان امر منجر به نابودی بازار  اصلی شهر ، تمرکز و هجوم به خیابان شریعتی  و  افت محسوس و باور نکردنی ارزش افزوده املاک تجاری و مسکونی این منطقه و رشد نامعقول و کاذب بخش های دیگری از شهر  گردید .
آری همه این ذکر مصیبت  به سالیان دور برمیگردد اما امری که دردمان را دو چندان میکند و ذکرمان را پر سوز تر مینماید ؛
بی توجهی مدیریت شهری در ادوار گوناگون بوده و هست .
متأسفانه در کوران انتخابات  نامزدهای تشنه ی رآی با وقاحت تمام و چشم در چشم مردمان نجیب همین مناطق محروم سخن از محرومیت زدایی و حتی برچیدن این شاهکار مهندسی میکنند  و در عین ناجوانمردی و فراموشکاری در زمان تکیه بر  کرسی داغ ریاست ،  ذره ای  توجه به این مناطق را ندارند .
از مبلمان شهری ،  تزئینات خاص و تصمیمات عمرانی گرفته تا امکانات رفاهی اعم داروخانه ، پزشک ،  شهر بازی و …..   .
روی سخنم با همانهائیست  که در ایام انتخابات با فیگورهای عامه پسند و شعار های پوپولیستی سعی در جذب آراء دارند و پس از انتخاب در اولین اقدام شماره تلفن خود را تغییر میدهند و تمام برنامه ریزی خود را بر روی امور نمایشی آنهم در مناطقی که بیشترین تردد را دارد معطوف میکنند .
شما هرچه قدر فراموش کار و خفته در خوابید اما مردمان این منطقه نابود شده هوشیارند و از  خاطرشان  ؛    بی توجهی ،  فراموشکاری ، سیاسی کاری و سیاسی بازیتان فراموش نمی شود . ای کاش ای کاش روزهای داغ انتخابات و آنهمه مهربانی و
لبخند های دروغین ، آنهمه سر زدنهای دلسوزانه  ، آنهمه  سلام و احوالپرسی های مملو از طمع و سوءاستفاده تکرار شود اما ما دیگر خطایمان را تکرار نمی کنیم و از یک سوراخ دو بار گزیده
نمی شویم .