*جُستاری به برخی از ارزش‌ها‌ی فرهنگی مردم لرستان ( بازیهای محلی)*

                  و اهمیت شناخت آنها؛

                       به قلم: حمیدرضا آقایی

    قسمت اول

       
اگر فرهنگ هر قوم و ملتی رها شود ، سرانجام در هجوم فرهنگ‌های بیگانه کم رنگ و بی تردید حل خواهد شد.
یکی از روش های نگهداری و حفظ فرهنگ‌های اصیل و ارزشمند ایرانی،گردآوری و ثبت و ضبط باورهای گرانمایه‌ی اقوم گوناگون ایران زمین است.
هرگاه اقشار گوناگون هر جامعه ،خصوصاً نوجوانان و جوانان از *مَتَلها و مَثَلها ، اشعار شیرین و قصٌه‌ها و بازیها و سرگرمی های محلی و افسانه‌ها‌ی* دیار خویش بی اطلاع و بیگانه باشند ، بدون شک برای پر کردن اوقات فراغت و خوشنودی رضایت درونی به بعضی از  فرهنگ‌های مخرب و بی هویت بیگانگان چنگ خواهند زد و منِ خویش را در آنجا جستجو خواهند کرد.
شاید پرسیده شود که حفط باورها و آیین‌های کهن در عصر تکنولوژی و کامپیوتر و تسخیر فضا چه سودی خواهد داشت؟
در پاسخ به این پرسش باید گفت:
امروزه دانشمندان و صاحب نظران در تمام دنیا برای دانش‌های مردم شناسی و بومی خویش اهمیت و ارزش فراوانی فایل هستند،حتی در برخی از کشور‌های پیشرفته‌ی جهان، مرتباً نشریات و مجلات ( چه مجازی و چه حقیقی) در این باره تولید و انتشار می دهند. و آخرین دست آورد‌ها و بررسیهای فرهنگ مردم را به آگاهی علاقمندان و محققان خود می رسانند. اینگونه است که از اطلاعات بخشی از دانش *جامعه شناسی* و بررسی باورها و اندیشه‌ها، گفتار و کردار مردم عامه، بسیاری از گِرِه‌های تاریخی، اجتماعی و فرهنگی خود را باز کرده و بخش‌هایی از تاریکی‌ها را روشن می سازند.
آداب و رسوم، عقاید و باورهای اقوام سرزمینهای گوناگون، در گستره‌ی ایران زمین گویای شیوه‌ی تفکر و خصوصیات ذهنی و فرهنگ شفاهی آنان است، و روحیات خاص مردم از طریق مطالعه و پژوهش در حوزه‌ی *مردم شناسی‌* بدست می آید.
با بکارگیری دُرُست از قصٌه‌ها ، بازیهای ورزشی محلی و نمایشی و مراسم و جشن های ملی که ریشه در خون و رگ مردم هر قوم دارند ، می توان عکس‌ها، کتب، فیلم‌ها و اسناد مفید و ارزنده‌ای تهیه کرد که به وسیله این محصولات فرهنگی و سرگرم کننده و آموزنده بخشی از اوقات فراغت مردم را از طریق باورداشت‌های خودشان پر نمود و از این راه تا حدودی از ورود و نفوذ برخی از فرهنگ های بیگانه جلوگیری گردد با این کوشش و تلاش جامعه خویش را از راه رسیدن به یک فرهنگ اصیل و غنی یاری داد. البته هم اکنون اکثر کشور‌های مترقی و پیشرفته‌ی غربی این موضوع را به گونه‌ای بسیار جدی در برنامه ریزی های فرهنگی خود در نظر
دارند.
ادامه دارد.