✍احسان پارسا
سیمان دورود ؛ منبع درآمد یا مُخل سلامت
بیش از دو سال از آلایندگی مجدد کارخانه سیمان دورود میگذرد موضوعی که گاه و بیگاه با طرح وعده های کذب و غیر عملی از سوی مدیران این واحد صنعتی موجب انحراف اذهان عمومی و خرید فرصت برای این مجموعه آلاینده شده و به نوعی حکایت نخود سیاه را در ذهنمان متبلور مینماید.
این در حالیست که منابع مالی و عواید سرشار سیمان دورود به شرکت پایتخت نشین (( شستا)) و
(( فارس و خوزستان )) سرازیر میشود و طی سالیان سال کوچکترین خیر و برکتی برای مردمان این شهر نداشته و صرفا جهت تامین نیروی ارزان قیمت از شهروندان آغلب دورودی بهره جسته که قطعآ و حتمآ اگر میتوانست ، نیروی کار خود را هم از نقطه ای دیگر تآمین میکرد .
بلاشک همین کارخانه ی عریض و طویل با چنین کیفیت و قدمتی که به عنوان یک برند در کل کشور شناخته میشود اگر میخواست و اگر اراده میکرد میتوانست دورود را از بسیاری مسائل زیرساختی بی نیاز نماید و موجب رشد و توسعه شهری شود اما دریغ و صد افسوس
طی این سالها هر بار نوبت به انجام تعهدات قانونی این واحد آلاینده رسید با سپر قرار دادن کارگران زحمت کش و مظلوم سیمان و استفاده ی ابزاری از واژگان اشتغالزایی ، معیشت کارگر و ….. از انجام وظایف محوله ی قانونی و الزامات زیست محیطی شانه خالی کرده و به قیمت جان و سلامتی مردم نگون بخت شهر دورود به کسب درآمد سرشار و استخراج منابع و معادن خدادادی پرداخته کاهی از کوه ثروت را خرج این دیار نکردند .
حال که به همت مدیرکل سازمان محیط زیست لرستان و همراهی دادستان شهرستان دورود واحد شماره ۳ این واحد آلاینده تعطیلی شده فرصتیست مغتنم تا با اخذ تعهد رسمی جهت ایفای وظایف و اجرای کامل تعهدات موجبات خرسندی مردم را فراهم ساخته تا یکبار برای همیشه این قصه ختم به خیر شود .
لطفآ سلامتی مردم را به بهانه ی اشتغال حراج نکنید